Φωτογραφία: από ανοικτές πηγές
Το smartphone είναι εδώ και καιρό το “τρίτο επιπλέον” στην οικογένεια – βρίσκεται ανάμεσα σε εμάς και τα παιδιά, ανάμεσα στις συζητήσεις, ανάμεσα στις ματιές
Πηγή:
Ανησυχούμε ότι τα παιδιά περνούν πολύ χρόνο στα τηλέφωνά τους. Αλλά μια νέα έρευνα αποκαλύπτει μια άβολη αλήθεια: η αιτία συχνά δεν είναι τα παιδιά, αλλά εμείς. Και τα κορίτσια είναι τα πρώτα που το παρατηρούν.
Το smartphone είναι εδώ και καιρό το “τρίτο επιπλέον” στην οικογένεια – βρίσκεται ανάμεσα σε εμάς και τα παιδιά, ανάμεσα σε συζητήσεις, ανάμεσα σε ματιές. Μπορούμε να μιλήσουμε για τα όρια του χρόνου χρήσης της οθόνης, να απαγορεύσουμε το TikTok ή να τους υπενθυμίσουμε να απομακρύνουν το τηλέφωνο, αλλά τα παιδιά δεν μαθαίνουν από οδηγίες, αλλά από την παρατήρηση.
Αυτό ακριβώς είναι το θέμα μιας νέας μελέτης των Προσκόπων των ΗΠΑ, την οποία ανέδειξε το SheKnows. Και τα ευρήματά της κάνουν ακόμη και τους πιο ευσυνείδητους γονείς να το σκεφτούν δύο φορές.
Ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία
Οι αριθμοί ακούγονται απλοί, αλλά πίσω από αυτούς κρύβεται η συναισθηματική πραγματικότητα των παιδιών:
- Το 52% των κοριτσιών ηλικίας 5 έως 13 ετών δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να τραβήξουν την προσοχή των γονέων τους επειδή είναι στο τηλέφωνό τους,
- μεταξύ των κοριτσιών ηλικίας 8-10 ετών, το ποσοστό είναι ακόμη υψηλότερο – 64%.
Αυτό σημαίνει ότι για πολλά παιδιά το τηλέφωνο δεν είναι απλώς ένα gadget, αλλά ένας ανταγωνιστής για την προσοχή.
Είναι πιο σημαντικό απ’ ό,τι φαίνεται
Η μελέτη διαπίστωσε μια βαθύτερη σχέση: τα κορίτσια που δεν μπορούν να “προσεγγίσουν” εύκολα τους γονείς τους μέσω του τηλεφώνου τους είναι σημαντικά πιο πιθανό να αισθάνονται την εσωτερική πίεση να είναι online.
- Το 57% των κοριτσιών αυτών δηλώνουν ότι αισθάνονται την ανάγκη να είναι online ακόμη και όταν δεν το θέλουν,
- μεταξύ εκείνων που δεν έχουν αυτό το πρόβλημα με την προσοχή των γονέων, μόνο το 34%.
Με απλά λόγια, τα παιδιά διαβάζουν το μήνυμα αν οι ενήλικες είναι συνεχώς στο τηλέφωνό τους – τότε έτσι πρέπει να είναι.
Φαινόμενο καθρέφτηΕάν οι γονείς είναι συνεχώς στις οθόνες και δεν περνούν αρκετό ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους, αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξή τους. Τα παιδιά, ιδίως τα μικρότερα παιδιά, αντικατοπτρίζουν τη συμπεριφορά των ενηλίκων. Όταν η μαμά ή ο μπαμπάς πιάνουν αυτόματα το τηλέφωνο αντί να έχουν οπτική επαφή, το παιδί βγάζει το δικό του συμπέρασμα ότι η ψηφιακή ζωή είναι πιο σημαντική από την πραγματική.
Ατελής γονική μέριμνα
Σημαντικό σημείο: κανείς δεν απαιτεί να εγκαταλείψουμε εντελώς τα gadgets. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι οθόνες αποτελούν μέρος της εργασίας, της επικοινωνίας και του ελεύθερου χρόνου. Αλλά είναι οι μικρο-στιγμές που είναι καθοριστικές:
- να κοιτάξουμε ψηλά όταν ένα παιδί μπαίνει σε ένα δωμάτιο,
- να βάζετε το τηλέφωνο στην άκρη τα πρώτα λεπτά μετά το σχολείο,
- εξηγήστε: “Θα πάρω ένα μήνυμα τώρα και θα μιλήσουμε”.
Μικρά πράγματα όπως αυτό δημιουργούν το αίσθημα: “Είμαι πιο σημαντικός από την οθόνη”.
Υγιές παράδειγμα
Οι ειδικοί συμβουλεύουν όχι την απαγόρευση, αλλά την αναδιαμόρφωση:
- να περιορίσετε τη δική σας κύλιση της ταινίας στο σπίτι,
- να είστε παρόντες, έστω και σε καίριες στιγμές της ημέρας,
- αν στην οθόνη, τότε μαζί, π.χ. μια κοινή ταινία αντί για ένα απομονωμένο YouTube.
Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα του “καλού παραδείγματος” – δείξτε, όχι διδάξτε.
Τα κορίτσια παρακολουθούν, απομνημονεύουν και αντιγράφουν. Και όταν επιλέγουμε κάθε φορά το τηλέφωνο αντί για την ομιλία, διαμορφώνουμε έναν κανόνα που μπορεί να προσπαθήσουμε να σπάσουμε εμείς οι ίδιοι αργότερα. Μερικές φορές αρκεί απλώς να κατεβάσουμε την οθόνη του τηλεφώνου για να πούμε χωρίς λόγια: “Είσαι πιο σημαντικός από οποιοδήποτε μήνυμα”.
Ο ιστότοπος δεν είναι ασφαλής! Όλα τα δεδομένα σας βρίσκονται σε κίνδυνο: κωδικοί πρόσβασης, ιστορικό προγράμματος περιήγησης, προσωπικές φωτογραφίες, τραπεζικές κάρτες και άλλα προσωπικά δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν από επιτιθέμενους.
